. Een paar maanden terug heb ik op deze website een aantal onmogelijke merknamen genoemd. In die lijst had ook Gestolen Fiets kunnen staan – ware het niet dat onlangs een zo gedoopte wijn werd gelanceerd. En niet eens in Nederland, maar in Portugal. Het door Willem Holtrop met stripachtige fietsprentjes versierde product is een creatie van Dirk van der Niepoort, wiens betovergrootvader in 1842 naar Portugal emigreerde en daar een nog steeds bestaand Port-huis begon. De nieuwe wijn is echter geen Port, maar komt wel uit dezelfde regio waar Port geboren wordt, het dal van de Douro. De herkomstbenaming is dan ook Douro. De voor een klein deel op vat gelagerde Gestolen Fiets 2005 smaakt ontzettend lekker, dankzij een vlezige, stevige smaak die druipt van het zwarte fruit, van bramen vooral, alsmede van pruimen en wat cassis. Zet de grill of barbecue maar vast aan… Prijs 9,95 euro. De wijn ligt bij meer dan twintig wijnhandels, waaronder die van Henri Bloem (www.henribloem.nl), Pasteuning in Amsterdam (020-662 00 23), Hennie Berendsen in Enschede (www.hennieberendsen.nl) en La Gironde in Rotterdam (info@lagironde.nl). Een adres in de buurt is te verkrijgen via importeur Horizon Wines, info@horizonwines.com, tel. (036) 540 07 08.
. Waar ik op een van die mooie, zomerse lentedagen van genoten heb, is de van witte Saumur Lieu-dit Les Pouches 2006. Deze door de regionale coöperatie vervaardigde Loire-wijn komt van een 9 hectare tellende, kalk- en vuursteen bevattende wijngaard. Vandaar die opwekkende, bijna wat mineralige tonen – die heerlijk vergezeld gaan van sappig citrusfruit plus een shotje tropisch. Duur is deze delicieuze dorstlesser niet; hij kost 5,17 euro. Bij Q-Vignes in De Bilt, www.qvignes.nl, tel. (030) 220 04 77.
. Speciaal voor frequent flyers van KLM, kaarthouders dus van het Flying Blue programma, ga ik begin november een prachtige wijnreis leiden naar Zuid-Afrika. Er wordt gelogeerd in vijfsterren hotels en op het programma staan bezoeken aan schitterende domeinen als Boschendal (met lunch in het park), Buitenverwachting (met lunch), Klein Constantia, Nederburg (met lunch), Plaisir de Merle, Simonsig, Viljoensdrift (met picknick tijdens een riviertocht) en Vergelegen. Ook cultuur worden niet vergeten, dankzij bezoeken aan Kaapstad en Robbeneiland. Uiteraard vliegen we met KLM. De data zijn 4 tot en met 11 november, prijs vanaf 3030 euro per persoon. Het complete programma is te vinden op www.vanheldentravel.nl.
. Het gebiedje Pécharmant is vermoedelijk het oudste van de hele Bergerac-streek, maar ondanks deze anciënniteit geniet het een bescheiden bekendheid. Dat heeft vooral te maken met het geringe oppervlak aan wijngaarden, ongeveer 400 hectare, en de daaruit resulterende bescheiden productie. Maar men maakt er wel mooie rode wijnen, vrij klassiek van snit. Ze doen enigszins denken aan Bordeaux van weleer – en hebben ook Bordeaux-variëteiten als basis. Het karakter van de wijnen wordt mede bepaald door de speciale bodem in Pécharmant. Deze bestaat uit zanderige kiezelaarde op een ijzerhoudende kleilaag. Een van de belangrijkste bezittingen ter plekke is Château La Renaudie, welks wijngaard 10 procent van het totale gebied bestrijkt. De druivenstokken worden met zorg gecultiveerd (dus zonder onkruidverdelgers e.d.), men vergist merlot en malbec van de beste percelen geheel op vat, en zelfs de gewone rode Pécharmant krijgt een jaar fustlagering. Een derde van de barriques is nieuw. Nu nog beschikbaar is zowaar de oogst 2003. Daarin zijn zowel donkere, enigszins aardse tonen en een hint van laurierdrop aanwezig (dankzij ongetwijfeld merlot en malbec) plus wat zwart fruit, samen met specerijen en kruidig hout. Het is een hele beste begeleider van bijvoorbeeld biefstuk, lamsbout en extra belegen boeren Goudse. Bestellen à 11,95 euro per fles kan via de Hilversumse importeur www.wijnkompas.nl.
. Een van de mooiste wijndistricten binnen Bordeaux is Fronsac, niet alleen vanwege zijn landschap, maar ook gezien zijn wijnen. Deze ‘parel van de Libournais’ verdient dus een bezoek. Sinds kort is zo’n vineuze visite extra aantrekkelijk gemaakt dankzij het wijnpaspoort 2007 dat een zevental toonaangevende châteaus heeft doen verschijnen. Als je met dit paspoort (dat ook informatie over de desbetreffende bezittingen verstrekt) ter plekke wijn koopt – drie flessen bij minstens vier van de châteaus, dus in totaal een dozijn – ontvang je een gratis magnum naar keuze. De deelnemers zijn de châteaus Barrabaque, Chadenne, de la Dauphine, Jeandeman, Richelieu (Nederlandse eigenaren), de la Rivière en Villars. Paspoorten liggen ter plaatse bij Maisons du Tourisme, in restaurants, in hotels, in de Maisons du Vin van Fronsac en natuurlijk op de zeven châteaus zelf.
. In Marlborough, het grootste en beroemdste wijngebied van Nieuw-Zeeland, creëerden de Nederlanders Ruud Maasdam en Dorien Vermaas hun eigen domein, Staete Landt Vineyards. Dit omvat inmiddels 22 hectare, en de eerste oogst was die van 2000. Er wordt ambachtelijk gewerkt, en de kwaliteit van de wijnen is hoog, zeer hoog zelfs. Neem bijvoorbeeld de Sauvignon Blanc 2006, die heel expressief is, met schakeringen van passievrucht, kruisbessen en asperges, terwijl de wijn ook een stevige kern heeft en een knisperende frisheid: absoluut verrukkelijk. Prijs 12,50 euro. Liefhebbers van rode Bourgogne zullen genieten van de Pinot Noir 2005, een zachte, tegelijk krachtige wijn met een aroma van rijpe rode vruchtjes en zwarte kersen, aangevuld door beheerst wat hout. Prijs 18,50 euro. De importeur is Wijnkoperij Okhuysen, www.okhuysen.nl, tel. (023) 531 22 40.
. Een gids om niet te missen voor iedereen die met de auto naar Frankrijk gaat en in hotels logeert is de editie 2007 van Logis de France. Deze vooral landelijke, niet al te luxueuze logeeradressen vermeldende uitgave – met kleurenfotootjes van alle 3000 vermelde bedrijven – werd in een oplage van 800.000 stuks gedrukt en is gratis verkrijgbaar in alle deelnemende hotels. Je kunt hem echter ook thuis laten komen (portokosten 7 euro) via de website www.logis-de-france.fr. Wel zo handig als je van tevoren een Franse reis gaat plannen.
. Als eindelijke erkenning, zo zou je de hoge scores kunnen beschouwen die de Amerikaanse wijngoeroe Robert Parker aan de speciale Sherry’s van Osborne heeft gegeven: 88 tot 98 punten uit een mogelijke 100. Mijn persoonlijke favoriet zat er ook bij, de Osborne Pedro Ximénez 1827. Deze donkerbruine wijn is voor nagerechten met chocolade en/of koffie als partner perfect – want op rijke wijze geurt en smaakt de Pedro Ximénez daar ook naar, met als extra’s nuances van rozijnen en karamel. De van zongedroogde druiven afkomstige Sherry is zelfs bijna een dessert op zich. Een fles kost ongeveer 12 euro. De zelfstandige wijnwinkels die hem verkopen zijn te vinden via importeur Groupe LFE, sales@groupelfe.com, tel. (0346) 21 43 97. De wijn wordt bovendien verkocht door Gall & Gall, www.gall.nl.
. Over Sherry gesproken: omdat er in de eigen streek onvoldoende pedro ximénez groeit, mogen de Sherry-producenten ervoor te rade gaan in Montilla-Moriles. Daar is het namelijk variëteit nummer één. Droge, ‘echte’ Sherry’s worden gemaakt van uitsluitend de palomino, die rond Jerez de la Frontera en twee andere stadjes perfect gedijt op daar voorkomende, sterk kalkhoudende wijngaarden. Zelf ben ik verzot op een koel geschonken, droge, fijne Fino Sherry – en maak me dus zorgen over het geleidelijk uit beeld verdwijnen van deze volstrekt unieke wijn. Het zijn bijna alleen nog senioren die af en toe Sherry drinken; jongere generaties pakken dit Andalusische product tot nu toe niet of nauwelijks op. Aan deze situatie heb ik bij BNR Nieuwsradio (100 FM) een van mijn wekelijkse columns gewijd. Je kunt hem alsnog beluisteren door op onderstaande balk te klikken.
. Onmiskenbaar is de klasse van Château Faîteau, een rode Minervois uit het dorp La Livinière. Deze kerngezonde wijn, geboortejaar 2005, verleidt de zintuigen met zijn confitureachtig fruit (van rode en zwarte vruchten), met zijn melange van kruiden en specerijen, met zijn vlezige smaak en met zijn soepele tannines. Verrukkelijk bij gegrilde lamskoteletten met rozemarijn, om maar wat te noemen. Prijs tot en met 15 juni 7,95 euro, daarna 8,95. Thiessen Wijnkoopers, Maastricht, www.thiessen.nl. tel. (043) 325 13 55.
. Er komt een wijnreis naar Australië, tweede helft november Zelf zal ik deze leiden, en aan het programma wordt momenteel hard gewerkt. Niet alleen South Australia staat op het programma, met uiteraard Barossa Valley, maar ook de Australische Bourgogne, Yarra Valley bij Melbourne, en zelfs Western Australia. Zodra het reisschema rond is, zal dit verschijnen op o.a. www.hardyswines.nl en natuurlijk ook op deze website. Als alles volgens plan verloopt, wordt ook een bezoek gebracht aan Australië’s grootste wijnstreek, Riverland en het daar gelegen unieke, natuurrijke wijn- en wandeldomein Banrock Station.
. Laatst ontdekte ik het min of meer bij toeval: de werkelijk kostelijke en tegelijk verrassende combinatie van Epoisses (markante roodbacteriekaas van koemelk) met Sauternes. Ik kende Sauternes reeds als goede begeleider van blauwschimmelkaas, maar deze ervaring was minstens zo mooi.
. Het relatief koele Italiaanse noordoosten, Alto Adige, heeft zo zijn eigen wijnspecialiteiten. Een daarvan is rode Lagrein, een wijn die in zijn jeugd al veel genoegen kan geven. Een smakelijk bewijs vormt de 2006 van Colterrea, een nu al echt soepele coöperatiewijn, heel sappig en voorzien van zowel zwart fruit als een snufje specerijen. Ideaal om fris te serveren bij o.a. lasagne, spaghetti, veel pizza’s en andere Italiaanse vleesgerechten. Trouwens, ook de Pinot Bianco 2006 is niet te versmaden. Prijs van beide 9,99 euro, bij Gall & Gall, www.gall.nl.
. Aan mijn virtuele galerie – zie de desbetreffende pagina – werd het vrolijke, kleurrijke werk van de bekroonde Bossche kunstenaar Miriam Slaats toegevoegd. Ik zag haar werk voor het eerst via een door haar beschilderde koksjas van Cas Spijkers. Voorts wordt via het scherm voor het eerst ook verrassend, mooi werk van de Amsterdamse schilder Edmond van de Weijer geëxposeerd, waaronder diens ode aan rosé
. Het beste wijntijdschrift van Nederland is voor mij Perswijn. Elk van de acht jaarlijks verschijnende nummers staat bomvol proefnotities, tips en boeiende, deskundig geschreven artikelen. Bovendien oogt het aantrekkelijk, en werd fullcolour uitgevoerd. Voor wie Perswijn nog niet kent, is het mogelijk om een proefabonnement te nemen, tegen een aantrekkelijke prijs. Dat kan door hier te klikken.
. Een reactie. Joep Dohmen, redacteur bij NRC Handelsblad, belde me onlangs over ‘Zuid-Afrikaanse wijn’, maar in feite gingen zijn vragen over het in Zuid-Afrika gesitueerde wijngoed Bergwater. Hoe kan het dat KLM een Bergwater wijn aan boord heeft, terwijl ik veelal meeproef in het wijnpanel van de luchtvaartmaatschappij en tegelijk adviseur ben (“Pardon, gewéést, bedoelt u.”) bij Bergwater? Dat soort vragen, die onder meer belangenverstrengeling en gebrek aan ‘transparantie’ insinueerden, en andere, soms naar onhoffelijk neigende, kwamen volop op me af. Bijvoorbeeld of ik ‘een reisje’ naar Zuid-Afrika gemaakt heb op kosten van Bergwater? Nee dus. Ik kreeg zelfs twéé keer de vraag of ik momenteel betaald word door Gall & Gall. Kom nou. Achteraf gezien gaven deze en andere vragen de negatieve, bijna kwaadaardige teneur van het gesprek duidelijk weer. Had ik een kwaliteitskrant aan de lijn of een roddelblad?
Enfin, ik heb mondeling en later nog vier keer per e-mail uitgelegd dat ik nu al geruime tijd niet meer – doch in de beginjaren graag – betrokken ben geweest bij het in zijn soort unieke project Bergwater, dat vooral met hulp van Nederlandse investeerders tot leven kwam. Dit niet in de laatste plaats omdat het werk zou gaan verschaffen aan tientallen mensen in de afgelegen Prince Albert Valley, honderden kilometers oostelijk van Kaapstad. Hoe positief het project in Zuid-Afrika zelf ontvangen werd, mogen blijken uit het wettelijk erkennen van voornoemde vallei als nieuw wijngebied.
Ter afsluiting van mijn adviesactiviteiten heb ik in september 2005 een certificaat van vruchtgebruik ontvangen voor een perceeltje druivenstokken. Om zakelijk afstand van Bergwater te nemen, heb ik dat certificaat daarna persoonlijk, dus als privépersoon, gekocht. De waarde, op papier, was zo’n 6800 euro. Tot nu toe is de gehele, concrete opbrengst van dit vruchtgebruik, over de volle jaren 2005 en 2006, exact twaalf flessen Bergwater wijnen geweest. Maar goed, de wijnen waren lekker, en Bergwater heeft eigenlijk aspecten in zich van een goed doel. Ik heb er dan ook onlangs met verve over geschreven in Flying Dutchman (wat kon sinds ik geen adviesfunctie meer heb), zij het wel met de duidelijke vermelding dat ik in het verleden wijnadviseur ben geweest.
In een brief aan mij schrijft Joep Dohmen letterlijk “de kern van het probleem is dat u in de KLM-publicatie niets zegt over de financieel problemen”. Los van het feit dat ‘het probleem’ misschien meer het zijne is dan het mijne, schreef ik onder andere het volgende terug.
“Het wordt mij vooral kwalijk genomen dat ik in mijn stukje over Bergwater niet over de problemen van Bergwater rep. Dat zou geen enkele zin hebben. Wat zou de passagiers dat interesseren? Wat zou KLM dat interesseren? De kernvraag van alle perikelen rond Bergwater is vermoedelijk: hoe nu verder? Dat zal de passagiers van KLM een zorg zijn, en KLM zelf ook. Om mij kwalijk te nemen dat ik aan deze – trouwens erg ingewikkelde en wellicht ook tijdelijke – problematiek voorbij ga, lijkt, om het beleefd te formuleren, verdacht veel op het zoeken naar spijkers op laag water.”
“Ook het insinueren van het sturen van de selectie bij KLM valt hieronder. Want a) Bergwater zelf heeft, geheel buiten mijn medeweten, contact opgenomen met de inkoop van KLM, terwijl b) door een compleet panel een flinke reeks wijnen blind werd geproefd uit gemaskeerde flessen – en de wijnkeuze in principe altijd gemaakt wordt vóórdat de panelleden mogen zien welke wijn in welke fles zit. Mijn enige bijdrage was dat ook ik, zonder te weten welke wijn het was, de wijn van Bergwater positief beoordeeld heb. Vervolgens kwam het verzoek van KLM om over die wijn en het domein een aardig stuk te schrijven voor de passagiers, in Flying Dutchman. Om te insinueren dat ik dit artikel zou schrijven met als doel Bergwater te ‘promoten’; teneinde mijn papieren, tot nu toe vrij waardeloze belangetje als vruchtgebruiker te vergroten is gewoon onzin.”
Momenteel zijn er rond Bergwater ingewikkelde strubbelingen en financiële problemen die ik alleen vólg, als kleine certificaathouder. Ik hoop dat ze door de betrokken deskundigen tot een goed einde worden gebracht, niet alleen voor de investeerders, maar ook voor de initiatiefnemers ter plekke (de gebroeders Schoeman, die anno 1999 begonnen) en in het bijzonder voor de families die dankzij de wijngaard van Bergwater weer inkomen hebben verworven. Het ziet er overigens niet slecht uit, zo blijkt uit een bericht aan alle deelnemers, op 12 mei jl. Er komt een nieuwe constructie, de wijnen worden wereldwijd steeds beter verkocht (tweede order uit Canada, derde uit Japan) en een eerst adviserende topwijnmaker is nu in vaste dienst gekomen.
Toevallig(?) ook op 12 mei verscheen het artikel van Joep Dohmen. Diens aanval op mijn integriteit komt daarin niet alleen tot uiting via het bewust weglaten van relevante feiten (denk aan KLM en Flying Dutchman), maar óók uit het selectief en bewust verkeerd citeren. In mijn brochurevoorwoord van vijf jaar geleden maak ik een vergelijking tussen het pionierswerk van Zuid-Afrika’s eerste, later wereldberoemde wijngebied Constantia, en schrijf dáárom dat Bergwater ook wel eens wereldberoemd zou kunnen worden (wat gezien de stijgende internationale verkopen trouwens al lijkt te gebeuren).
De uitsmijter aan het eind van Dohmens stuk bevat mijn ontkenning dat ik Bergwater wijn aan boord van KLM heb gebracht, met metéén daarachter “Iemand met twee petten op kan heel gedegen en zorgvuldig handelen.” – wat doet voorkomen alsof ik juist wél bij de aankoop betrokken ben geweest. Mijn woorden zijn echter onjuist weergeven en werden bovendien in andere, algemene vorm in een andere context gebruikt, juist helemaal níet in verband met Bergwater. Ik gebruikte ze toen de journalist bleef informeren naar mijn ‘nevenfuncties’, als die van bijvoorbeeld het Orange Wine Fund, mijn betrokkenheid bij wijnreizen, mijn meeproeven bij KLM, mijn adviserende rol bij onder meer de Nationale Wijnweek, mijn voormalige betrokkenheid bij de opleiding tot vinoloog, mijn jaarlijkse activiteit voor het Ronald McDonald Gala, enzovoorts, enzovoorts Ik doe – en wil – gewoon méér dan alleen schrijven over wijn. En draag dus allerlei petten. Die zijn stuk voor stuk verschillend, zij het dat ze allemaal te maken hebben met kwaliteit signaleren, kwaliteit selecteren of kwaliteit stimuleren.
En dan die rare vragen over Gall & Gall. Ja, ik heb in 1997 een groot boek geschreven, Ontdekde wereld van wijn, dat de slijterijenketen exclusief in Nederland heeft verkocht. De inhoud was echter zo objectief dat er zelfs een Duitse boekhandelseditie van is verschenen. In het verleden heb ik eveneens in samenwerking met Gall & Gall ’s werelds eerste wijnmagazine op video gecreëerd – waarvan de inhoud zo neutraal was dat de banden nog steeds op allerlei cursussen worden vertoond. En dat is het dan. Ik heb vroeger ook kalenders, boeken en dergelijke gemaakt voor onder andere Albert Heijn en de Hema – en ik geneer me daar geenszins voor (zie ook mijn bibliografie). Want de inhoud was immer objectief, en in alle gevallen heb ik met deze – betaalbare – uitgaven grote groepen lezers en gebruikers kunnen informeren over vele vreugden van de wijn.
