MAANDMAGAZINE – APRIL 2014

 
Smile vierkant-100px. Toen aan Goethe werd gevraagd wat hij mee zou nemen naar een onbewoond eiland, antwoordde de beroemde Duitse schrijver-dichter, wetenschapper, filosoof  en staatsman:‘Poëzie, een mooie vrouw en voldoende flessen fijne wijn.’
En als u maar twee dingen zou mogen meenemen, welke dan niet? ‘De poëzie’,  stelde Goethe. Maar wat zou u thuis laten als u moest kiezen uit de andere twee?
Goethe dacht even na, en zei: ‘Dat hangt af van de jaargang.’

Culinaire combinatie. Geboren als rasechte Maastrichtenaar kwam Patrick Luhrman, die tegenwoordig het wijnassortiment van Jumbo supermarkten bepaalt, al snel in aanraking met het Bourgondische leven. Zijn familie was van oudsher actief in de retail, dus de combinatie van eten, drinken en het winkelbedrijf zat al in het bloed. Na een studie aan de Hogere Hotelschool Maastricht begon hij als inkoper bij KLM Catering Services, waar hij zes jaar verantwoordelijk was voor de inkoop van food and Pat (Small)beverage aan boord van KLM en partnermaatschappijen. Na al die tijd in de randstad te hebben gewoond. lonkte het zuiden. En mede dankzij zijn vrouw, een rasechte Brabantse, kwam hij terecht bij de Van Eerd Groothandel (de huidige Jumbo supermarkten) te Veghel. Daar bekleedde Patrick elke drie jaar een andere functie: van inkoopmanager en productmanager tot unitmanager voor diverse afdelingen (slagerij, groente, vis e.d.). In de tussentijd zag hij ook nog kans om het Retail Master diploma te halen aan de Erasmus Universiteit. Twee jaar  terug vroeg de directie hem om als senior categorymanager de afdeling Wijn en Slijterij onder zijn hoede te nemen. ’Gezien mijn vooropleiding en interesse hoefde ik uiteraard niet lang na te denken’, schrijft Patrick  zelf. ‘Sindsdien heb ik de mooiste baan van Nederland, en zijn we hard aan de weg aan het timmeren om de beste wijnretailer van Nederland te worden. Geen eenvoudige opgave, maar we gaan ervoor!’ Zijn favoriete wijn-spijscombinatie beschrijft hij als volgt. Een van de indrukwekkendste wijnbedrijven die ik ooit heb gezien, is Mezzacorona, een coöperatie in Alto Adige waar men met behulp van zeer moderne methoden de mooiste lokale druivensoorten verwerkt tot prachtige wijnen. Een van deze wijnen blijft mijn favoriet: de Teroldego Rotitaliano. Een ideale lokale dis daarbij is een à la minute gemaakte risotto op basis van runderfond, Teroldego Rotitaliano en jonge Parmezano Reggio. Ik maak dit gerecht vaak thuis als we gasten hebben en elke keer is dit een succes. Mochten de lezers geïnteresseerd zijn: het recept staat op onze eigen blog: www.jumbowijnmannen.nl.’ Overigens werd de foto van Patrick Luhrman genomen in maart 2013 bij de Seppelt Winery in Australië,  tijdens de oogst voor de eigen Pinot Noir van Jumbo.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Reisreportage nieuwQ
BEZOEK AAN QUÉBEC

. Montmartre, daar doet de oude binnenstad van Québec City aan denken. Net als op het Place du Tertre hebben kunstenaars hun werken op straat uitgestald en kun je Q_19een portret of karikatuur van jezelf laten tekenen. Ook cafés, restaurants en galerieën vind je er volop, alsmede een funicolare waarmee je in enkele minuten van het lage naar het hoge stadsdeel kunt reizen. Maar vooral: de sfeer is uitgesproken Frans. Zo’n 97 procent van alle Québécois spreekt Frans, en voor zo’n 80 procent is het zelfs de moedertaal. Ook de architectuur is veelal Frans. Zo werd het ter plekke geplaatste parlementsgebouw van de staat Québec ontworpen in de stijl van het Louvre. Met ervoor een uit Bordeaux afkomstige  fontein. Het was ook een Fransman die Québec stichtte, in 1608. De nederzetting zou de hoofdstad van Nieuw Q5DFrankrijk worden, een immens territorium dat reikte tot de Golf van Mexico. Vanwege zijn strategische ligging – bij het smalste deel van de Saint Lawrence River en aan drie zijden omgeven door honderd meter hoge rotsen – werd Québec de noordelijke poort voor Frankrijks uitgestrekte kolonie. Later zouden de Fransen er honderden zeilschepen bouwen, met hout uit de nabije bossen. Québecs locatie was de reden dat de Britten geduQ_22rende maar liefst vier oorlogen generatieslang hebben geprobeerd om te stad te veroveren. Wat uiteindelijk lukte, in 1759. Het daarop volgende regime resulteerde in veel Engelse bouwwerken, niet alleen woningen, maar ook een van Canada’s twee citadellen. Die van Québec was zo groot dat hij pas na elf jaar werd gecompleteerd. Het fort was vooral bedoeld als verdedigingswerk tegen de opstandige, zeer gevreesde Amerikanen. Anno 1867 werd Québec opgenomen in de toen gestichte staat Canada – en sindsdien zijn zijn zowel de stad als gelijknamige provincie opnieuw  zeer Franse geworden en gebleven. Zozeer zelfs dat bijna aan afscheiding plaatsvond. Het desbetreffende referendum kende een opkomst van maar liefst 93 procent, en na het tellen van de stemmen bleef Québec nét behouden voor Canada, het scheelde slechts 1,16 procent.
Ook buiten zijn oude hart heeft Québec, de enige nog  ommuurde stad van heel Noord-Amerika, aantrekkelijke wijken. Die van Q_15 (Small)Saint-Jean-Baptiste bijvoorbeeld, waar een historische levensmiddelenwinkel te vinden is, Maison Jean-Alfred Moisan. Q6C (Small) In allerlei kleine en grotere ruimten worden daar alle mogelijke smakelijke zaken aangeboden, waaronder kazen, pâté’s, theeën en een imposant assortiment regionale bieren. Even verderop, een minuut of tien lopen, ligt de Avenue Cartier waar weinig toeristen komen en behalve galerieën ook restaurants gevestigd zijn. Wie graag een hapje eet en een drankje drinkt, kan op nog veel meer adressQ_22C (Small)en terecht langs de Grande Allée Est die bovendien een een bonte verzameling straatterrassen telt (links). Even bezuiden deze belangrijke doorgangsweg werd, rond een standbeeld van Jeanne d’Arc, een stil, rechthoekig parkje aangelegd waar ’s zomers bonte bloemen groeien. Het grenst aan het veel grotere, door de Engelsen aangelegde Battlefields Park, een van ’s werelds grotere stadsparken. Met een oppervlak van 108 hectare heeft het meer dan dubbel de omvang van het Amsterdamse Vondelpark (foto rechtQ_50 (Small)sonder). Behalve zesduizend bomen  tref je er ook het Musée des Beaux Arts de Québec aan dat werd ondergebracht in een voormalige gevangenis. We bewaren goede herinneringen aan dit museum, niet alleen vanwege de prachtige collecties, maar ook omdat je er heerlijk kunt lunchen (zie de rubriek Galerie & Musea). De maaltijd bestond uit een koude bietensoep met gember en cacao (C$6), een fraaie selderij-venkel salade (C$6) en de lekkerste quiche lorraine ooit (C$15). Dit alles werd begeleid Q_51 (Small)door een verkwikkende, fris fruitige witte wijn uit de provincie Québec, genaamd  L’Orpailleur Blanc. Het betrof een combinatie van seyval blanc en vidal, twee van de 25 druivenrassen die in de provincie worden geteeld (glas C$7,75).

Vanwege de wijn maken we even een zijsprongetje naar de provincie Québec. Daarbinnen liggen plusminus achthonderd hectareQ_54A (Small)n met wijngaarden, verdeeld over zo’n tweehonderd bezittingen. Waarvan L’Orpailleur, dat ook een restaurant en een museum heeft, een der meest bekroonde en oudste is, namelijk ongeveer dertig jaar. Dit prachtige bedrijf (rechts) ligt in Dunham. Handicaps voor de Québec wijnbouwers zijn de venijnige voorjaarsvorst en de zeer strenge winters die aanvankelijk alleen de teelt van resistente rassen mogelijk maakte. Dankzij de toepassing van géothermie, zeg maar bodemverwarming in de winter, en géotextile, het bedekken van gesnoeide stokken met textiel in het voorjaar, is het cultiveren van nobele variëteiten mogelijk geworden. Waaronder cabernet franc, chardonnay, pinot noir en riesling. Alleen al op het Domaine St. Jacques, een van de 22 wijndomeinen in Montérégie, wordt jaarlijks een kilometer of veertig aan textiel uitgerold: “Idioot veel werk”, stelt de eigenaar. “ maar onze druivenstokken worden zo tegen lentekou beschermd, het is de moeite waard.” Jaarlijks trekt Québec City ongeveer 4,5 miljoen toeristen, negen maal zoveel mensen als het inwonertall van de eigenlijke stad. Het beeld dat deze beQ_70 (Small)zoekers waarschijnlijk het meeste bijblijft, is het Hotel Frontenac. Waarvan het markante profiel de skyline domineert en dat ’s avonds wordt verlicht. Dit verrees in 1893 op het hoogste punt van Québec, in opdracht van de Canadian-Pacific Railway en was bedoeld als comfortabel onderkomen voor  treinpassagiers. Nog steeds is het een luxueus hotel – men zegt het meest gefotografeerde ter wereld – dat over 618 kamers beschikt. In 1944 hielden Churchill en Roosevelt er een conferentie (over o.a. D-day) en negen jaar later diende het als decor voor de film I confess van Hitchcock. Voor het monumentale pand ligt een uitzichtpunt dat door Unesco vlaggen en een bloemperk met die naam wordt gemarkeerd, om aan te geven dat Québecs oude centrum sinds 1985 de status heeft van Werelderfgoed. Het aangrenzende Place d’Armes (rechts) is weer zo’n aardig plein waarbij en waarnaast, in de smalle Rue du Trésor, stalletjes van kunstenaars te vinden zijn en zowel cafés als brasserieën (zie de tweede foto van boven in deze reportage). Een andere bijzonderheid van Canada’s qua grootte tweede stad is dat hier het Cirque du Soleil werd begonnen. Daarvan vinden in een lokaal theater nog altijd optredens plaats. Als geste naar de QuébécoisQ_71 (Small) zijn die voorstellingen soms gratis.Het populairste uitstapje van de stedelingen is naar de Montmorency Falls, een waterval die een meter of dertig hoger is dan die van Niagara.  En die minder met hotels en dergelijke werd vercommercialiseerd. ’s Winters bevriest het vallende water, want het wordt dan ijzig koud, met veel sneeuw. In 2008, toen Québec City vierhonderd jaar bestond, werden de straten bedekt door een sneeuwlaag van vijf meter, een record. Deze stad moet je dus liefst in de zomer bezoeken: dat is veruit de beste periode om het Parijs van Canada te beleven.

Q_75 (Small)

.~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

.  Wát een smaakavontuur, een avond gewijd aan chocolade en wijn. Georganiseerd door de Wijnclub Abcoude (waarvan ongeveer zestig leden aanwezig waren) en geleid door de enige echte chocospreker van ons land, Jack Steijn (info@chocolateandfriends.nl). We hadden erop gerekend om louter zoete wijnen geschonken te krijgen, met voorop Pedro Choc7 (Small)Ximénez, maar vijf van de zes wijnen waren droge. Waarvan enkele verrassend goed met bepaalde soorten chocolade samengingen. Zoals de Santa Rita Viognier Gran Hacienda 2013 uit Chili met een brokje van de Marou Ben Tré, een soort met 78 procent cacao en gemaakt door twee Fransen in…Vietnam.  De vrij zachte wijn – milde citrus, waaronder abrikoos, peer, hint Choc (Small)van tarte tatin – begon wat frisser te smaken en bleek vooral in de nasmaak mooi te  combineren met de intense, prachtige chocolade, waarin Jack (rechts) iets waarnam van zowel citrus als speculaaskruiden.Het-weten-waard-v1Het gezelschap kreeg tevens onderricht in het proeven van chocolade (kijken, breken, ruiken en een stukje op de tong laten smelten), terwijl bovendien veel werd verteld over het vervaardigen van chocolade en de Choc5 (Small)kwaliteitsverschillen. Die in de eerste plaats kunnen worden teruggevoerd tot de diverse soorten cacaobonen en waar deze worden geteeld. Ecuador bijvoorbeeld heeft de cacaoregio’s op een landkaart in beeld gebracht en per gebied aangeven welke aroma’s de bonen daar geven. Veruit het grootse cacaoland? Dat is Ivoorkust, dat 12,2 miljoen ton van de wereldwijde 4,5 ton voortbrengt. Choc9 (Small)Daarna komt Ghana.´s Werelds duurzaamste cacaoland? Dat is het Caraïbische Grenada, waar gestreefd wordt om de gehele cacaoproductie CO2-neutraal te houden. De op het eiland vervaardigde repen worden derhalve per zeilschip (foto onder) verscheept, vijftigduizend stuks per keer, en voorts vanuit de havens niet per auto, maar per bakfiets naar winkels gebracht. Veruit de grootste verwerkingsregio? De Zaanstreek, jazeker, waar ongeveer een derde van alle chocolade wordt  bereid. Geen wonder eigenlijk. Want het was de Nederlander Casparus van Houten die in 1828 een ingenieus, nog altijd toegepast procedé bedacht om chocolade efficiënt te produceren, via cacaopoeder. De cacaoplant stamt uit het Amazone-gebied, maar groeit nu in een brede ring rond de evenaar, tussen 10 à 15 graden noordeChoc6 (Small)r- en zuiderbreedte. Eens per jaar, vanaf oktober, wordt er geoogst (resten kunnen nog wel later worden verzameld). Het bewerken is inspannend, tijdrovend en wordt niet briljant beloond. Met als gevolg dat vooral in Afrika de jeugd ander werk zoekt – en de cacaoproductie ernstig wordt bedreigd. Alle partijen die direct of indirect betrokken zijn bij de chocoladeproductie zijn daarom bezig om plannen en maatregelen te bedenken die de toekomst veilig stellen. Jack Steijn zit die internationale vereniging voor. Terug naar de proeverij. Van alle combinaties, waaronder de milde, gespierde, Amaroneachtige (15,5 procent alcohol) Gróf Buttler Merlot 2011 uit Hongarije met de Cru Virunga uit Congo, was mijn persoonlijke favoriet de laatste. Waarbij de krachtige, zoete en toch enigszins frisse, tikje appelstroopChoc8 (Small)achtige Favaois Moscatel do Douro verscheen naast een echt zoete, bijna koffieachtige,´slechts’ 60 procent cacao bevattende chocolade uit Ecuador, de Pacarai Esmeraldas Organic. Misschien moeten restaurants naast een kaas- en wijnplateau met ook een chocola- en wijnplateau gaan aanbieden. Want dat kan net zo’n memorabele beleving bieden als het evenement in Abcoude.
. Hij oogt bescheiden en praat zacht, maar werd door Chili’s gezaghebbende Guía de Vinos uitgeroepen tot beste wijnmaker van zijn land. Ik heb het over Marcelo Cas1 (Small)Papa, die zijn onderscheiding mede ontving omdat hij, zoals de jury zei, ‘expressieve, elegante wijnen creëert van een constante hoge kwaliteit en in grote volumes’. In 1998 begon Marcelo te werken bij Concha y Toro, het grootste wijnhuis van Chili. Een jaar later werd hij als hoofdwijnmaker verantwoordelijk voor het merk Casillero del Diablo. Daarvan werden toen 4,8 miljoen flessen verkocht. Tegenwoordig zijn dat er 42 miljoen– en overal ter wereld krijgen de wijnen  lovende kritieken.Profiel breed (Small)Hoe je zo’n fenomenale groei kunt realiseren zonder concessies te doen aan kwaliteit? Dat begint in de wijngaard. Concha y Toro zelf beschikt in Chili over ongeveer 8800 hectare met druivenstoCas_11 (Small)kken die perceel voor perceel worden gecultiveerd. Controle van de rijpheid van de druiven wordt deels uitgevoerd via satellieten. Voorts bestaan, speciaal voor Casillero del Diablo,  lange-termijncontracten met druiventelers. De aangekochte druiven worden samen met Concha y Toro’s  eigen druiven verwerkt in kelders die over heel Chili zijn verspreid. En dan te bedenken dat de naam Casillero del Diablo ontstond als bescherming tegen diefstal. Melchor de Concha y Toro, die in 1883 een wijnhuis stichtte met zijn familienaam, merkte dat uit de kelder van zijn landhuis bij Santiago flessen werden gestolen door het personeel. Hij bracht daarom het gerucht in omloop Cas6 (Small)dat de duivel in die bergruimte woonde – waarna niemand de kelder meer betrad en geen flessen meer gestolen werden. Die bergruimte kreeg als nam Casillero del Diablo, ofwel Duivelshuisje, een naam die nu dus op miljoenen wijnetiketten prijkt. Een hele lekkere witte wijn binnen het gamma van Casillero del Diablo is de Chardonnay, nu jaargang 2013. De druiven ervoor kwamen uit twee koele valleien, die van Limarí en Casablanca. Ongeveer een derde van de wijn werd vergist in eiken vaten, de rest in roestvrijstalen tanks. Het resultaat is heerlijk. We proeven fris citrusfruit fruit, een vleugje vanille, milde roostertonen – en weten zéker dat deze aromatische witte Chileen in zijn prijsklasse elke witte Bourgogne meCas5 (Small)t fleslengtes verslaat. Bij Albert Heijn kost hij €6,59, net trouwens als alle Diablo-wijnen. De bleke Sauvignon Blanc 2013 is eveneens een succes: fris, grassig, groen fruitig en elegant. Superieur voor zijn geld, en vergelijkbaar met duurdere Nieuw-Zeelandse Sauvignons. Hiervoor kwamen de druiven uit Limarí, Casablanca en Rapel. Over de levendige, hartig fruitige Pinot Grigio 2013 publiceerde ik eerder, in februari van dit jaar. Tijd voor rood. De absolute besteller binnen het gamma is Cabernet Sauvignon. Met deze worden jaarlijks ruim 15,5 miljoen flessen gevuld.. Voor de 2012 koos Marcelo druiven uit diverse centrale valleien. We zien een donkerrode tint en proeven rijp besfruit, waaronder wat cassis, in een smaak die tegelijk sappig en stevig is, met subtiel wat kruiden en specerijen. De soepele en tegelijk expressieve Carmenère 2012, mijn rode favoriet, wordt Cas_20 (Small)getypeerd door donkere, drop- en laurierachtige aroma’s in combinatie met zonnig zwart fruit. Vergelijkbare aroma’s komen iets minder intens terug in de tegelijk gulle en stevige Merlot 2012: net als zijn voorganger werd hij vervaardigd van druiven uit Rapel. De Shiraz 2012, herkomstbenaming Valle Central (net als de Cabernet Sauvignn) tracteert op zowel besfruit, inclusief weer cassis, als donkere tonen, en is genereus bovendien. Tenslotte is er de Shiraz rosé 2013, weer zo’n lekkere creatie van Marcelo, aangenaam fris en goed gevuld met mild rood fruit. Samenvattend: de wijnen van Casillero del Diablo smaken niet gewoon lekker, maar duivels lekker.

Nos (Small)VINOSTALGIE (24)
Een van de zuidelijkste dorpen op het Franse vasteland is Collioure. Ooit kende men het alleen vanwege zijn sardines. Pas later werd het een vakantiebestemming én verbonden met krachtige wijnen: zowel de rosé en rosé Collioure als de versterkte Banyuls, een zoet product dat qua karakter ongeveer het midden houdt tussen Port en Madeira.  

 

 

DRUIF-1 (Small). De thuisbasis van cabernet sauvignon is Bordeaux, maar je vindt dit ras inmiddels ook in veel andere Franse gebieden, alsmede in andere landen. Het is bijvoorbeeld de nummer één blauwe druif van zowel Californië als Chili.
Omdat de vruchten van cabernet sauvignon nogal dikke schillen hebben, bevat hun wijn niet alleen veel kleur, maar doorgaans ook flink wat tannine. BCab1 (Small)epaalde soorten Cabernet Sauvignon, of wijnen met een meerderheid van deze variëteit, vragen daarom geduld: soms enkele jaren, soms een of meer decennia. Hoe rijper de tannines, hoe zachter ze zijn. Cabernets uit zonrijke streken kun je daarom sneller drinken dan die uit meer gematigde gebieden, zoals Bordeaux. Vandaar dat in Bordeaux en vergelijkbare regio’s cabernet sauvignon altijd wordt gemengd met ‘verzachtende’ rassen, veelal merlot. Deze steundruiven geven de wijn bovendien wat extra dimensie; ze voegen immers hun eigen aroma’s toe.

Soorten Cabernet Sauvignon
Een goede tot zeer goede gemiddelde kwaliteit wordt aangegeven met een ster: Argentinië*, Australië*, Bulgarije*, Chili*, Frankrijk (pure Cabernet Sauvignon wordt in Bordeaux vrijwel niet gemaakt, maar wel in de Languedoc, als Pays-wijn)*, Griekenland, Hongarije, Israël, Italië, Libanon*, Marokko, Mexico, Moldova, Nieuw-Zeeland*, Portugal, Spanje*, Verenigde Staten (de beste uit Californië behoren bij de wereldtop, en ook die uit Washington zijn heel lekker)*, Zuid- Afrika (waar het niveau de laatste jaren sterk gestegen is)*.

Meesterlijke mengwijnen
Binnen Bordeaux maakt men veel wijnen die voor het overgrote deel uit cabernet sauvignon bestaan – en die een meesterlijke kwaliteit kunnen hebben. Ze zijn onder andere te vinden in de districten Graves, Haut-Médoc, Listrac- Médoc, Margaux, Médoc, Moulis-en-Médoc, Pauillac, Pessac-Léognan, Saint-Estèphe en Saint-Julien. Composities van cabernet sauvignon en andere rassen, waaronder merlot, syrah/shiraz en – de verwante – cabernet franc worden ook gecreëerd in eigenlijk alle landen die ook pure Cabernet Sauvignon leveren. In Californië zijn Bordeaux-blends dikwijls te herkennen aan de naam Meritage.

Cabernet Sauvignon smaakt lekker bij
VLEESde combinatie met lamsvlees (bout, koteletten, rug, schouder) is bijkans ideaal, net als die met biefstuk en andere soorten rundvlees.
WILD: duif, hert, patrijs, ree.
KAAS: Cheddar, Cheshire, Edammer (belegen), Goudse (belegen tot extra belegen), Manchego, schapenkaas uit de Pyreneeën.

 

 

Etiket 2 (Small)

Etiket 1 (Small)

. In Noorwegen is wijn zeer duur en feitelijk alleen te koop in staatswinkels. Het is dan ook niet verwonderlijk dat op de Noordkaap, in het restaurant van het bezoekerscentrum, slechts één wijn verkocht wordt. Namelijk een klein flesje mousserende wijn van Castellblanch uit Spanje, met een speciaal eigen etiket waarop het wereldbolmonument van de Noordkaap staat. Aldus Bert Wentzel, bertwentzel@hetnet.nl, die voor zijn omvangrijke collectie het zeldzame voor- en achteretiket van deze Cava wist te bemachtigen.

[socialring]

 

 

Disclaimer. Alle afgebeelde foto’s op deze website zijn afkomstig van de auteur zelf of werden rechtenvrij c.q. met toestemming verkregen van wijnproducenten, wijnorganisaties, wijnhandelaren, promotiebureaus, streek- en landenorganisaties, toeristenbureaus en andere betrokkenen.